แค่คุณเป็นคนซื่อสัตย์ แล้วสิ่งดีๆ ก็จะวิ่งเข้าหาคุณ

แค่คุณเป็นคนซื่อสัตย์ แล้วสิ่งดีๆ ก็จะวิ่งเข้าหาคุณ

ความซื่อสัตย์ เป็นของราคาแพง อย่าไปคาดหวังจากคนราคาถูก

ความซื่อสัตย์ ไม่ใช่สิ่งที่คนรักกันต้องคอยบอ ก แต่มันคือสิ่งที่อยู่ในความรู้สึก ของคนรักกันที่ทำโดยไม่ต้องบอ ก

คนสองคน ถ้ารักกัน และซื่อสัตย์ ต่อกัน ต่อให้มีโอ ก าสทำไม่ดีเป็นร้อยเป็นพันครั้ง เขากททำกันไม่ลง

ซื่อสัตย์ถูกหนุ่มน้อยนามว่าฉลาด ทิ้งลงทะเล ซื่อสัตย์พย าย ามว่ายน้ำจนมาถึงเกาะแห่งหนึ่ง

เมื่อขึ้นฝั่งได้ซื่อสัตย์ก็นอนพักอยู่บนหาดทราย มันพย าย ามคิดหาวิธีที่จะกลับขึ้นฝั่ง สิ่งที่ซื่อสัตย์หวังก็คือจะมีเรือของใครผ่านมาทางนี้บ้าง

อยู่ๆซื่อสัตย์ก็ได้ยินเสียงเพลงแววมาแต่ไกล มันรีบลุกขึ้นและมองไปยังต้นเสียงนั้น มีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งมายังเกาะนี้

บนเรือลำนั้นมีธงผืนเล็กโบกสะบัดอยู่ บนธงนั้นเขียนคำว่าความสุข ที่แท้เป็นเรือของความสุขนั่นเอง

ซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียกความสุข ความสุขความสุขผมคือซื่อสัตย์คุณช่ ว ย พาผมขึ้นฝั่งได้ไหม

เมื่อความสุขได้ยินก็พูดกับซื่อสัตย์ว่า ไม่ได้ๆหากผมพาคุณขึ้นมาด้ ว ย ผมจะหมดสุขคุณดูสิ

ผู้คนมากมายในสังคมยุคนี้ที่พูดความจริงแล้ว กลับไม่มีความสุขขอโ ท ษนะซื่อสัตย์ผมรับคุณขึ้นมาไม่ได้

พูดเสร็จความสุขก็จากไปผ่านไปสักครู่หนึ่งตำแหน่งก็ผ่านมา ซื่อสัตย์ตะโกนเรียกตำแหน่ง ตำแหน่งตำแหน่งผมคือซื่อสัตย์

ผมขออาศัยเรือของคุณขึ้นฝั่งได้ไหม ตำแหน่งพอได้ยินก็รีบหันหัวเรือให้ห่างออ ก ไป จากนั้นก็หันมาพูดกับซื่อสัตย์ว่า

ไม่ได้ไม่ได้ซื่อสัตย์คุณจะขึ้นมาอยู่กับผมไม่ได้ คุณรู้ไหมตำแหน่งที่ผมได้มานั้นมันย ากเย็นสักเพียงใด หากผมพาคุณมาอยู่ด้ ว ย เดี๋ยวผมก็ซ ว ย นะสิ

เดี๋ยวผมก็จะสู ญ เ สี ยตำแหน่งยังไงผมไม่ขออยู่ร่วมกับคุณ ซื่อสัตย์น้ำต าคลอเบ้ามองตำแหน่งที่รีบ ออ ก เรือจากไปอย่างสิ้ นหวังรู้สึกสับสนในตนเองเป็นอย่างยิ่ง

แต่สิ่งที่มันทำได้ก็เพียงแค่รอรอและก็รอเท่านั้น อยู่ๆท่วงทำนองที่ไม่ค่อยจะเข้ากันนัก ก็แว่วดังขึ้นมาเรือลำหนึ่งบรรทุกแข่งขัน เป็นจำนวนมากผ่านมา

ซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียก แข่งขันแข่งขันผมขอขึ้นเรือของคุณได้ไหม คุณเป็นใครคุณมีประโยชน์แค่ไหนกับพวกเรา แข่งขันตะโกนถามมา ซื่อสัตย์ไม่อย ากพูดอะไรมากเพราะเกรงว่า

จะพลาดโอ ก าสเหมือนทุกครั้ง ที่ผ่านมาแต่ซื่อสัตย์ก็คือซื่อสัตย์ ผมคือซื่อสัตย์ ห๊าคุณคือซื่อสัตย์หากพวกเรามีคุณอยู่ด้ ว ย

เราจะแข่งขันเอาชนะอะไรกับใครที่ไหนได้ พูดเสร็จก็หันหัวเรือจากไปอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ซื่อสัตย์กำลังสิ้ นหวังนั่งคอตก

อยู่ๆก็มีน้ำเสียงอันเมตต าดังขึ้นว่า ลูกจ๋าขึ้นเรือเถิด เมื่อซื่อสัตย์เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นผู้เ ฒ่ าผมขาวโพลนคนหนึ่งยืนอยู่บนเรือ

ฉันคือผู้เ ฒ่ าแห่งกาลเวลา ทำไมท่านต้องมาช่ ว ย ผมครับ ซื่อสัตย์ถามออ ก ไปด้ ว ย ความสงสัย มีแต่กาลเวลาเท่านั้นที่รู้ว่าซื่อสัตย์มีค่ามากเพียงใด

ผู้เ ฒ่ าแห่งกาลเวลาพูดออ ก ไปด้ ว ย รอยยิ้ม บนทางกลับคืนฝั่ง ผู้เ ฒ่ าแห่งกาลเวลาได้พูดกับความสุข ตำแหน่งแข่งขันที่ต่างก็เรือล่มอยู่กลางทะเลว่า

เจ้าทั้งหลายจงจำไว้ หากปราศจากซื่อสัตย์แล้ว ความสุขจะอยู่ได้ไม่นาน ตำแหน่งที่ได้มาก็เป็นตำแหน่งจอมปลอม การแข่งขันก็มีแต่จะล้ม เ ห ล วไม่เป็นท่า


ที่มา...https://www.kiddidee.com/890/